(1) Fastar hlífar verða að vera festar á sínum stað með varanlegum aðferðum (svo sem suðu) eða festingum (skrúfum, boltum, rærum osfrv.) þannig að ekki sé hægt að færa þær eða opna þær án þess að nota verkfæri.
(2) Fóður- og losunarop ættu að vera eins lítil og mögulegt er og uppfylla kröfur um öryggisfjarlægð til að tryggja að einstaklingar geti ekki komist í snertingu við hættur í gegnum opin.
(3) Þegar hreyfanleg hlíf eða hreyfanlegur hluti hlífar er opnaður, ætti hún að vera áfram fest við vélina (td með lamir eða stýriskeðjum) þegar mögulegt er til að koma í veg fyrir að hlífin eða hluti týnist eða verði erfitt að koma henni í rétta stöðu.
(4) Ef hreyfanleg hlíf bilar og missir öryggisvirkni sína, verður að koma í veg fyrir að hættuleg vélarvirkni sem henni er ætlað að „hamla“ í gangi eða hún verður að hætta notkun; bilun í læsingarbúnaði má ekki leiða til ræsingar fyrir slysni.
(5) Vörnin ætti að þjóna sem hindrun fyrir aðgang að hættusvæðinu.
(6) Vörður verða að koma í veg fyrir hættur af völdum fljúgandi hluta. Hlífðarhlífar verða að vera settar á gírhluta-eins og drifreima, óvarinn gír, tengi, hjóla, snúningsöxla, svifhjól, slípihjól og rafsög-sem eru staðsett nálægt jörðu eða í minna en 2 metra hæð.
